درویش و کریم خان

درویشی از کنار باغ کریم خان زند گذشت و به او اشاره کرد. خان او را خواست و پرسید این اشاره چه بود؟ درویش گفت: نام من کریم است و نام تو کریم و خدا کریم. آن کریم به تو چه داده و به من چه؟ کریم خان قلیانش را به درویش داد. درویش قلیان را فروخت و پول گرفت. بعدها نزد خان رفت و دید قلیان پیش خان برگشته است. گفت: نه من کریمم نه تو؛ کریم فقط خداست.