افلاطون و ستایش جاهل

افلاطون می‌گوید: شنیدم که شخص نادانی مرا می‌ستاید و از من تعریف می‌کند. ناراحت شدم، زیرا اگر مرا خوب می‌دانسته، از ستایش من ناراحت نمی‌شدم، اما می‌دانم که این شخص مرا نمی‌شناسد و ستایش او از من از روی نادانی است.